این وبلاگ پر از حرفهاییِ که یه روزی حتما می خونیشون... یه روزی که به تک تک آرزوهامون رسیدیم... قول داده بودم اینجا سانسور نداشته باشم دیگه :/ برای همین راستش رو می نویسم دیروز برام روز خوبی نبود. نه اینکه تنها باشم یا کسی برای توبدم کاری نکرده باشه ها، نه واقعا نمی دونم چرا زده بود به سرم.  هیچی خوشحالم نمی کرد. دلم برای عطی می سوخت. خیلی داشتم اذیتش می کردم. اشکام بند نمیومد و احساس می کردم تمام دنیا رو سرم خراب شده. شاید شبیه یه حمله ناگهانی افسردگی!!! ادامه مطلب

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

نمی دونم چرا اینقدر دیر به دیر به اینجا سر می زنم و می نویسم. تو این مدت خیلی چیزا اتفاق افتاده که حس نوشتنشون رو نداشتم.ولی به خودم قول دادم از این به بعد مرتب تر بنویسم. کم تر از یک ماه دیگه دانشگاه تهران مصاحبه دارم.ماه رمضان خیلی سخت می تونم درس بخونم.یعنی بهتره بگم نمی تونم! خبر بعدی اینکه با عطیه کلاس زومبا می ریم بالاخره یه کلاس تونست ما رو یک روز در میون بکشونه باشگاه تازگیا افتادیم دنبال پر کردن فرم تدریس تو دانشگاه های خیییییلی خوش مسیر اشتهارد! ماهدشت! و چند تا دانشگاه خیلی نزدیکِ دیگه! من موندم این همه مدرس!! از ما بی کار تر از کجا میان میرن این جور جاها برای تدریس! دو روز پیش هم ادامه مطلب

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

امروز جمعه ست و فقط دو روز دیگه تا مصاحبه ی دانشگاه تهران مونده. وحشت برم داشته. می ترسم برم اونجا و گند بزنم اینقدر تو این ماه عطی رو از خونه برای کارای خودم کشوندم بیرون اصلا روم نمی شه بازم بهش بگم پاشو باهام بیا یکشنبه امتحان کتبیِ و بعدش تقسیم می شیم برای مصاحبه. خیلی خسته کننده س که بیاد اونجا و بشینه تا من امتحان بدم بعدشم اگه مصاحبه بود تا کیِ شب! منتظر نوبت مصاحبه ی من بمونه. تازه اگه مصاحبه بشم اون روز! با تمام وجود دلم می خواست باشه ولی دارم سعی می کنم خودم رو کنترل کنم و چیزی نگم. نمی خوام حس کنه لطفی که می کنه در حق من رو وظیفه می دونم. نمی دونم چی می شه، شایدم از استرس خل شدم ادامه مطلب

فردا روز تولدم نمی دونم اشتباه کردم بهش گفتم بشینیم خونه سر کارای مقاله یا کار درستی بود؟! چقددددر دلم یه سورپرایز متفاوت برای تولدم می خواد :) مثلا چی؟؟؟!!! مثلا اینکه بگی بیا خونمان و اونجا بین خانواده یه کیک کوچولو و شمع و تولد تولد داشته باشیم یا.... خانواده رو برداری بیاری خونه ما که کنار هم با مامان بابای من یخ تولد کوچیک داشته باشیم یا ... بدون اینکه من خبر داشته باشم فردا با بچه ها هماهنگ کرده باشی که بیان خونه یا... هر جور باشه خوبه. اصلا تو که هستی خوبه تو فقط باش تو این روزا کشفیدم که همچنان عاشق روانشناسی فیزیولوژیک و متعلقاتش هستم. چنان باادامه مطلب

اسم من فرشته ست. کم تر از 15 روز دیگه تولدمِ و 27 سالگی رو تموم می کنم( البته این عقیده ی عطیه ست! وگرنه من که می گم متاسفانه 28 رو تموم می کنم!) تک فرزندم.تقریبا یک سال و نیم کارشناسی ارشدم رو تو رشته ی روانشناسی تموم کردم و امسال اگه خدا بخواد می خوام کنکور دکترا شرکت کنم. تولدم... خوشحال نیستم همیشه فکر می کردم تو این سن دو تا بچه قد و نیم قد دارم و یه عالمه سرم شلوغ خانه و همسرداری و این جور چیزاست. ولی... دیگه هیچ چیز اونقدرا خوشحالم نمی کنه. همش به دوستام فکر می کنم که همگی ازدواج کردن و بچه دارن و خوشحال و خوشبخت دارن زندگیشون رو می کنن. دستِ خودم نیست، دیگه ادامه مطلب

این روزا به شدت درگیر مقاله هاییم. از صبح تا شب

باهام راحت تر از قبلِ. خیلی راحت تر و این حس خیلی خوبی بهم می ده.

کم تر احساس غریبگی با من و خانواده م و خونه ی ما می کنه و این یعنی یه حسِ عالی

خیلی خسته م و هنوز کلی کار دارم امشب. پس به همین چند خط اکتفا می کنم و می گم" فعلا کافیِ"